Archivo de la etiqueta: White Swan

Dantzan: Lucia Lacarrari elkarrizketa

Lucia Lakarra, Rosella Hightowerren ikastaroan. Tarragona, 1986. Argazkia: Lucia Lakarrak utzitakoa

Lucia Lakarra: “Ikuslearen bihotza ukitzea da utzi nahi dudan ondarea”

IRATXE DE ARANTZIBIA/ DANTZAN

Bere amaren bitxiontziak begien aurrean dantzari bat jarri zion bizitzan lehen aldiz. Baina bere sorterrian ez zegoen ballet estudiorik. Halako zaletasun goiztiarra baretzeko, Tarragonako ikastaro batera eraman zuen amak. Ez zitzaion jokaldia ondo atera, Lucia Lakarraren (Zumaia, 1975) patua balletaren historiako orri bat idaztea zelako. Formazioa Mentxu Medelekin Donostian eta Victor Ullaterekin Madrilen egin zuen, eta Ullateren beraren konpainian egin zuen debut profesionala 1991n. Bere barne-termometroa aurkitu eta Marseillako Ballet Nazionalera gidatu zuen (1994-1997). Bertan Roland Petitekin eraldatu egin zen. San Francisco Balletean (1997-2002) bere burua probatu zuen, eta Municheko Operako Balletean bizi izan zuen aro egonkorrena (2002-2016). Palmares desiragarria lortuta –Nijinsky saria, Benois de la Danse, Espainiako Saria edota Hamarkadako Dantzaria–, dantzari gisa izandako lorpen handienetakoa Vienako Urte Berri eguneko kontzertu sonatuan Danubio urdina zuzenean dantzatu duen lehen dantzaria izatea izan zen, 2007an. 42 urterekin, bi urteko Laia alabaren ama zoriontsua da, eta bere ibilbide profesionala freelance gisa kudeatzen du Marlon Dino senarrarekin batera. Duela dagoeneko hogeita sei urte Cadizen hasi zuen agenda, emanaldiz betetzen segitzen du.

Nolako une profesionala bizi duzu?

Oso ondo sentitzen naiz, aldaketa bat bizitzen ari naizelako, urte asko lau konpainiatan pasata, bereziki azken hamalauak konpainia berean. Azkenik, nire ibilbidearen gidaritza hartu ahal izan dut. Nire egutegiaren jabe sentitzen naiz. Bizimodu erabat desberdina da: aukeratzeko askatasun handiagoa dut, baina diziplina askoz gehiago eskatzen dit inork ez nauelako entseatzera behartzen. Konpainiekin ezin egin izan ditudan gauza esperimentalagoak egiteko aukera ere eman dit, haiek gutxinaka aldatzen dutelako beren errepertorioa. Eszenan hainbeste urteren ondoren, luxua da hori egin ahal izatea.

Gehiago irakurri

Lucia Lakarra, bere bizitzako lehen ikastaroan, Rosella Hightowerrekin. Tarragona, 1986. Argazkia: Lucia Lakarrak utzitakoa

Etiquetado , , , , , , , , , , , , , ,

Ballet Papier Blog- Odette vs Odile

© Ballet Papier.

Un yin-yang de cisnes

¿Odette u Odile? Éste es el eterno debate al que se enfrentan los balletómanos de pro cuando se dejan seducir por los encantos de “El lago de los cisnes” (1895), cuya cuarta y exitosa versión fue coreografiada al alimón por Marius Petipa y Lev Ivanov. Si el Príncipe Siegfried queda embaucado por los atributos de ambas, no es menos cierto que el público se muestra dividido y encandilado por ambos ánades. La gran peculiaridad de “El lago de los cisnes” es que tanto el Cisne Blanco (Odette) como el Cisne Negro (Odile), son representados por la misma bailarina. De hecho, el rol dual es toda una prueba de fuego para cualquier bailarina que desee consagrarse (…)

Pierina Legnani marcó la pauta al abordar el rol dual y desde entonces, se ha convertido en un verdadero tour de force para cualquier bailarina que se precie. Podría interpretarse la ambivalencia de Odette/Odile como una manifestación de la filosofía taoísta que representa la dualidad de todo lo existente en el Universo con el yin y el yang (chino estándar 陰|陽 yīnyáng ‘oscuro-brillante’). De esta manera, describe las dos fuerzas fundamentales, opuestas y complementarias a la vez que residen en todas las cosas.

Leer artículo completo

Dibujo de Berenice La Placa sobre la idea de Odette (Cisne Blanco) y Odile (Cisne Negro) como si fueran un yin-yang de ballet. © Ballet Papier

Etiquetado , , , , , , , , , , , , , , , ,